Podstawowym warunkiem podjęcia studiów w Polsce jest złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu maturalnego (lub egzaminu dojrzałości) i przedłożenie właściwego dokumentu (odpowiednio – świadectwo maturalne lub świadectwo dojrzałości). W przypadku cudzoziemców, którzy zdobyli wykształcenie średnie za granicą, należy uzyskać dokument równoważny, potwierdzający uprawnienie do podjęcia studiów w kraju, w którym ukończono szkołę średnią. Dodatkowe warunki przyjęcia na studia ustala uczelnia. W szczególnych przypadkach przyjęcie na studia może nastąpić z pominięciem kryteriów rekrutacyjnych – na podstawie decyzji rektora.
Rozpoczęcie studiów podyplomowych, studiów II lub III stopnia wymaga przedłożenia dyplomu ukończenia odpowiedniego, niższego stopnia studiów. Jeżeli studia te były ukończone za granicą, dyplom może być uznany w Polsce na podstawie umowy międzynarodowej lub we właściwej procedurze (patrz niżej).
Aby podjąć studia w Polsce (nie będąc obywatelem polskim) należy posiadać prawo do legalnego pobytu w Polsce oraz polisę ubezpieczeniową na czas studiowania w Polsce (lub przystąpić do NFZ niezwłocznie po rozpoczęciu kształcenia). Studiowanie cudzoziemców w Polsce może mieć miejsce na podstawie umów międzynarodowych, umów uczelni z podmiotami zagranicznymi, decyzji ministra lub decyzji innych osób wskazanych w ustawie (np. Dyrektor NCN, Dyrektor instytutu PAN).
Podstawa prawna:
Ustawa z dn. 18 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. D.U z 2024 poz. 1571)
Dodatkowe informacje:
Rządowa strona informacyjna dla cudzoziemców
Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej (NAWA)– strona główna
NAWA – programy dla cudzoziemców
NAWA – Nostryfikacja dyplomów
System KWALIFIKATOR
Informacje aktualne na dzień: .
Zespół redakcyjny portalu dokłada wszelkich starań, aby prezentowane treści były zgodne z przepisami prawa, aktualne (na dzień publikacji, wskazany na każdej podstronie) i przydatne dla użytkowników. Zastrzegamy, że treści zamieszczone w portalu mają charakter wyłącznie informacyjny i jedynie ogólnie przedstawiają istotę poruszanych zagadnień. Nie stanowią porad czy opinii prawnych w indywidualnych sprawach i nie powinny być jedyną podstawą decyzji w kwestii rozwiązania konkretnych problemów prawnych. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej niezbędne jest zasięgnięcie porady u wykwalifikowanych podmiotów.