W Polsce działają publiczne (bezpłatne) oraz prywatne placówki służby zdrowia.
Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) zarządza systemem publicznej opieki zdrowotnej. W każdym województwie działa osobny oddział Funduszu.
Aby leczyć się bezpłatnie, trzeba posiadać ubezpieczenie zdrowotne w Polsce. Osoby pracujące w Polsce na podstawie umowy o pracę, umowie zlecenia czy też prowadzące działalność gospodarczą obowiązkowo płacą składkę zdrowotną (pracodawca odlicza ją pracownikom, a przedsiębiorcy sami ją opłacają. Do ubezpieczenia można bezpłatnie zgłosić członków najbliższej rodziny pracownika (np. dzieci). Można również dobrowolnie opłacać składki (np. w przypadku umowy o dzieło), aby korzystać z usług państwowej służby zdrowia. NFZ z opłacanych składek finansuje świadczenia zdrowotne i refunduje leki.
Placówki oferujące usługi finansowane przez NFZ mogą posługiwać się logotypem Funduszu. Link z plikami z logotypem NFZ.
Bezpłatne leczenie przysługuje także osobom ubezpieczonym w innym kraju UE lub EOG, albo kraju, z którym Polska ma podpisaną stosowną umowę.
Osoby ubezpieczone muszą przy każdej wizycie okazać dokument uprawniający do korzystania bezpłatnych świadczeń albo podać numer PESEL (posłuży on do sprawdzenia ubezpieczenia w systemie elektronicznym).
Osoby nieubezpieczone w Polsce, kraju UE, EFTA ani kraju, z którym Polska podpisała stosowną umowę, mogą korzystać z publicznej służby zdrowia odpłatnie. W takiej sytuacji lekarz wystawi rachunek za wykonane usługi, za które będzie trzeba zapłacić. Koszty leczenia mogą być rozliczone z ubezpieczycielem, jeśli została wykupiona odpowiednia polisa ubezpieczeniowa, np. potrzebna do legalizacji pobytu w Polsce.
Informacje aktualne na dzień: .
Zespół redakcyjny portalu dokłada wszelkich starań, aby prezentowane treści były zgodne z przepisami prawa, aktualne (na dzień publikacji, wskazany na każdej podstronie) i przydatne dla użytkowników. Zastrzegamy, że treści zamieszczone w portalu mają charakter wyłącznie informacyjny i jedynie ogólnie przedstawiają istotę poruszanych zagadnień. Nie stanowią porad czy opinii prawnych w indywidualnych sprawach i nie powinny być jedyną podstawą decyzji w kwestii rozwiązania konkretnych problemów prawnych. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej niezbędne jest zasięgnięcie porady u wykwalifikowanych podmiotów.