საზღვარგარეთ გაცემული ოფიციალური დოკუმენტები (მაგალითად, სამოქალაქო სტატუსის დოკუმენტები, მიღებული განათლების დამადასტურებელი სერტიფიკატები, სანოტარო მოქმედებები) შეიძლება საჭიროებდნენ დამატებით ავტორიზაციას იმ ქვეყანაში, სადაც ისინი გაიცა პოლონეთში გამოსაყენებლად. ყველაზე ხშირად საჭიროა ლეგალიზაცია ან აპოსტილი. რაც შეეხება უცხოურ დოკუმენტებს, მათი მოპოვება უნდა მოხდეს იმ ქვეყანაში, სადაც მოხდა დოკუმენტის გაცემა.
ლეგალიზაცია
ლეგალიზაცია გულისხმობს დოკუმენტის ოფიციალური ხასიათის დამოწმებას იმ ქვეყნის ორგანოს მიერ, სადაც მოხდა დოკუმენტის გაცემა. პოლონური დოკუმენტების ლეგალიზაციას ახორციელებს საგარეო საქმეთა სამინისტრო. ის იღებს სპეციალური სტიკერის ფორმას. გარკვეულ დოკუმენტებთან დაკავშირებით (მაგ. სამოქალაქო სტატუსის დოკუმენტები), სამინისტროში პროცედურის დასრულების შემდეგ საჭიროა დოკუმენტის დამატებითი დამოწმება პოლონეთის დიპლომატიურ მისიაში იმ ქვეყანაში, სადაც დოკუმენტი უნდა იქნას გამოყენებული. მხოლოდ ამის შემდეგ სრულდება ლეგალიზაციის პროცესი.
დამატებითი ინფორმაცია უცხოური ოფიციალური დოკუმენტების ლეგალიზაციის შესახებ
იმ ქვეყნებში გაცემული დოკუმენტები, რომლებიც არიან ჰააგის 05.10.1961 წლის კონვენციის მონაწილეები, რომლებიც აუქმებენ უცხოური ოფიციალური დოკუმენტების დაკანონების მოთხოვნას, არ საჭიროებენ დაკანონებას. წინამდებარე კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოების დოკუმენტები მოითხოვს მხოლოდ აპოსტილს.
კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოთა სიის განხილვა შესაძლებელია კერძო საერთაშორისო სამართლის ჰააგის კონფერენციის ვებგვერდზე, შემდეგ მისამართზე: ჰააგის კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოთა ჩამონათვალი.
აპოსტილი
ეს არის ცნობა დოკუმენტის ოფიციალური ხასიათის შესახებ, რომელიც უნდა იყოს მოპოვებული იმ ქვეყნის შესაბამისი უწყებიდან, სადაც მოხდა დოკუმენტის გაცემა. პოლონეთში აპოსტილი გაიცემა საგარეო საქმეთა სამინისტროში, მაგრამ კანონი მიუთითებს დოკუმენტების ტიპებს, რომლებზედაც პასუხიმგებელი არიან სხვა ორგანოებიც. უნივერსიტეტების მიერ გაცემულ დოკუმენტებზე, პასუხიმგებელი ორგანო არის აკადემიური გაცვლის ეროვნული სააგენტოს (NAWA) დირექტორი, ხოლო ხელოვნების სკოლების შემთხვევაში – კულტურისა და ეროვნული მემკვიდრეობის მინისტრი. სასკოლო დოკუმენტებზე პასუხიმგებელი ორგანოები არიან ეროვნული განათლების მინისტრი ან სკოლის ადგილსამყოფელის მიხედვით შესაბამისი განათლების კურატორი, ან საოლქო საგამოცდო კომისიის დირექტორი (დოკუმენტის სახეობიდან გამომდინარე).
აპოსტილი წარმოდგენილია ნაბეჭდი სტიკერის სახით. ზოგიერთი დოკუმენტისთვის საჭიროა დამატებითი ავტორიზაცია პოლონეთში აპოსტილის მიღებამდე (მაგ. სასამართლო და სანოტარო დოკუმენტები – შესაბამის საოლქო სასამართლოში).
იმ ქვეყნებში, რომლებიც არიან ჰააგის 05.10.1961 წლის კონვენციის მონაწილეები, რომლებიც აუქმებენ უცხოური ოფიციალური დოკუმენტების დაკანონების მოთხოვნას, აპოსტილის მოპოვება საკმარისია დოკუმენტის ავტორიზაციისთვის (დიპლომატიურ მისიაში დამატებითი ავტორიზაცია არ არის საჭირო).
ზემოთ აღწერილი პროცედურები ვრცელდება პოლონეთის დოკუმენტებზე. უცხოური დოკუმენტები უნდა იყოს დამოწმებული უცხო ქვეყნის ოფისებში.
ევროკავშირის კუთვნილ ქვეყნებში გაცემული დოკუმენტები, რომლებიც წარმოდგენილი უნდა იყოს პოლონეთში, არ საჭიროებენ ლეგალიზაციას ან აპოსტილს.
პოლონეთში ჩასვლამდე უნდა შემოწმდეს იმ დოკუმენტების ავთენტიფიკაციის პროცედურა, რომელიც წარდგენილი იქნება პოლონეთში და დამოწმებული უნდა იყოს იმ ქვეყნის შესაბამისი ორგანოებისგან, სადაც ისინი გაიცა. ანალოგიურად, პოლონეთის დატოვების დაგეგმვისას (მაგ. სწავლის დამთავრების შემდეგ), უნდა შემოწმდეს პროცედურები, რომლებიც საშუალებას იძლევა დანიშნულების ქვეყანაში მიღებული დიპლომის ან სერთიფიკატის გამოყენებაზე.
სამართლებრივი საფუძვლები:
კონვენცია, რომელიც აუქმებს უცხოური ავთენტური დოკუმენტების ლეგალიზაციის მოთხოვნას, შედგენილი ჰააგაში 1961 წლის 5 ოქტომბერს (2005 საკ.მაც. No. 112, პუნქ. 938)
ევროპარლამენტისა და საბჭოს 2016 წლის 6 ივლისის (EU) 2016/1191 განკარგულება მოქალაქეთა თავისუფალი გადაადგილების ხელშეწყობის შესახებ ევროკავშირში გარკვეული ოფიციალური დოკუმენტების წარდგენის მოთხოვნების გამარტივების გზით და (EU) No 1024/2012 განკარგულებაში ცვლილებების შეტანის გზით (26.7.2016 საკ. მაც. UE”L” No. 200 გვ. 1).
2017 წლის 7 ივლისის აქტი აკადემიური გაცვლის ეროვნული სააგენტოს შესახებ (2023 წ. საკ.მაც. 843).
2018 წლის 20 ივლისის უმაღლესი განათლებისა და მეცნიერების შესახებ კანონი (2024 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1571).
1989 წლის 22 მარტის კანონი რეწვის შესახებ (2020 წ. საკ.მაც. პუნქ. 2159).
1989 წლის 30 მაისის კანონი სავაჭრო პალატების შესახებ (2019 წ. საკ.მაც. პუნქ. 579).
განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის 2023 წლის 7 ივნისის დებულება სერტიფიკატების, სახელმწიფო დიპლომებისა და სხვა ბეჭდური მასალის შესახებ (2023 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1120)
კულტურისა და ეროვნული მემკვიდრეობის მინისტრის 2020 წლის 16 აპრილის განკარგულება საჯარო სკოლებისა და სახელოვნებო დაწესებულებების სერტიფიკატების, სახელმწიფო დიპლომებისა და სხვა ნამუშევრების შესახებ (2020 წ. საკ.მაც. პუნქ. 813, 2022, პუნქ. 900, 1217).
იუსტიციის მინისტრის 2002 წლის 28 იანვრის განკარგულება საერთაშორისო სამოქალაქო და სისხლის სამართლის საქმის საერთაშორისო ურთიერთობებში სასამართლოების დეტალური საქმიანობის შესახებ (2014 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1657, 2019 საკ.მაც. პუნქ. 2398, 2022, პუნქ. 1342)
ეროვნული განათლების მინისტრის 2017 წლის 10 იანვრის განკარგულება რეწვის პალატის საგამოცდო კომისიის მიერ ჩატარებული შეგირდობის გამოცდის, სამაგისტრო გამოცდისა და შემამოწმებელი გამოცდის შესახებ (2017 საკ. მაც. პუნქ. 89, 1607. 2019 პოზ. 2468, 2024 პუნქ. 600)
ინფორმაცია მიმდინარე თარიღის მდგომარეობით: .
პორტალის სარედაქციო ჯგუფი ზრუნავს, რომ წარმოდგენილი შინაარსი შეესაბამებოდეს კანონს, იყოს განახლებული (გამოქვეყნების თარიღისთვის, რომელიც მითითებულია თითოეულ ქვეგვერდზე) და სასარგებლო მომხმარებლებისთვის. გაფრთხილებთ, რომ პორტალზე განთავსებული კონტენტი მხოლოდ და მხოლოდ ზოგადად წარმოაჩენს წამოჭრილი საკითხების არსს. ის არ წარმოადგენენ რჩევებს ან სამართლებრივ მოსაზრებებს და არ უნდა წარმოადგენდეს კონკრეტული სამართლებრივი პრობლემების გადაჭრის შესახებ გადაწყვეტილებების ერთადერთ საფუძველს. ინდივიდუალური იურიდიული დახმარების მისაღებად აუცილებელია კონსულტაციის მიღება კვალიფიციურ სუბიექტებისგან.