დისტანციური მუშაობა

რეგულირდება შრომის კოდექსით 2022 წლიდან (თავი IIც – მუხ. 6718 – 6734 1974 წლის 26 ივნისის შრომის კოდექსი, ანუ 2023 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1465, 2024 წ. პუნქ. 878, 1222).

იგი მოიცავს სამუშაოს მთლიან ან ნაწილობრივ შესრულებას დასაქმებულის მიერ მითითებულ ადგილას (მაგ. მის საცხოვრებელ ადგილას) და ყოველ ჯერზე დამსაქმებელთან შეთანხმებით. შესაძლებელია ჰიბრიდულ რეჟიმში მუშაობის შეთანხმება – ნაწილობრივ დისტანციურად, ნაწილობრივ სტაციონარულად. შეთანხმება შეიძლება განხორციელდეს როგორც ხელშეკრულების დადებისას, ასევე შრომითი ურთიერთობის დროს.

სიტუაციები, როდესაც დამსაქმებელს შეუძლია, დასაქმებულთან შეთანხმების გარეშე, დაავალოს მას დისტანციური მუშაობა (თუ დასაქმებული განაცხადებს, რომ მას აქვს დისტანციური მუშაობის ადგილი და ტექნიკური პირობები):

  1. საგანგებო სიტუაციის, ეპიდემიის ან ეპიდემიის საგანგებო მდგომარეობის პერიოდში და მათი გაუქმებიდან 3 თვის განმავლობაში,
  2. პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც, ფორსმაჟორის გამო (მაგ. ხანძარი, ქარიშხალი), დამსაქმებლისთვის შეუძლებელი იქნება დასაქმებულის მოქმედ სამუშაო ადგილზე უსაფრთხო და ჰიგიენური სამუშაო პირობების უზრუნველყოფა.

სამართლებრივი საფუძვლები:
1974 წლის 26 ივნისის შრომის კოდექსი მუხ. 6719 § 3 (2023 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1465, 2024 წ. პუნქ. 878, 1222).

დისტანციური მუშაობის წესები, როგორც წესი, განსაზღვრულია დამსაქმებლის მიერ კომპანიის პროფკავშირულ ორგანიზაციასთან დადებულ ხელშეკრულებაში ან დისტანციური მუშაობის დებულებაში. თუ დამსაქმებელს არ აქვს შეთანხმება ან რეგულაციები, დისტანციური სამუშაო შეიძლება შესრულდეს დასაქმებულის მოთხოვნით.

დისტანციური მუშაობის უფლება

დებულება ითვალისწინებს დასაქმებულთა კატეგორიებს, რომლებსაც შეუძლიათ დისტანციურად მუშაობა განცხადების წარდგენის შემთხვევაში (როგორც წესი, დამსაქმებელმა უნდა გაითვალისწინოს მათი განცხადება დისტანციური მუშაობის შესახებ (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს შეუძლებელია სამუშაოს ხასიათიდან ან ორგანიზებიდან გამომდინარე, მაშინ უარი უნდა იყოს დასაბუთებული). ეს არის:

  1. ორსული თანამშრომლები,
  2. დასაქმებულები, რომლებიც ზრდიან ბავშვს 4 წლამდე,
  3. დასაქმებულები, რომლებიც ზრუნავენ ოჯახის სხვა წევრზე ან ოჯახში მცხოვრებ სხვა პირზე, ფლობენ ინვალიდობის მოწმობას ან შეზღუდული შესაძლებლობის მნიშვნელოვანი ხარისხის მქონე მოწმობას,
  4. დასაქმებული მშობლები, რომლის ბავშვებს განვითარების პრენატალურ პერიოდში ან მშობიარობის დროს წარმოეშვათ მძიმე და შეუქცევადი ინვალიდობის ან სიცოცხლისთვის საშიში, განუკურნებელი დაავადები,
  5. დასაქმებული მშობლები, რომლის ბავშვებს გააჩნიათ შეზღუდული შესაძლებლობების დამადასტურებელი ცნობა, ან შეზღუდული შესაძლებლობის საშუალო ან მაღალი ხარისხის დამადასტურებელი ცნობა, რომელიც აღწერილია პროფესიული და სოციალური რეაბილიტაციისა და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირების დასაქმების დებულებებში,
  6. დასაქმებული – მშობლები, რომლის ბავშვებს გააჩნიათ დასკვნა ბავშვთა ადრეული განვითარების მხარდაჭერის საჭიროების შესახებ, ცნობა სპეციალური განათლების საჭიროების შესახებ ან 2016 წლის 14 დეკემბრის, საგანმანათლებლო სამართალის კანონის დებულებებში მითითებული ცნობა სარეაბილიტაციო – საგანმანათლებლო საჭიროების შესახებ.

სამართლებრივი საფუძვლები:
1974 წლის 26 ივნისის შრომის კოდექსი მუხ. 6719 § 6 (2023 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1465, 2024 წ. პუნქ. 878).

დამსაქმებლის ვალდებულებები დისტანციური მუშაობისას

დამსაქმებელი ვალდებულია:

  1. დისტანციურად მომუშავე დასაქმებულს მიაწოდოს სამუშაო ხელსაწყოები და მასალები, თუ დასაქმებული დამსაქმებელთან შეთანხმებით იყენებს საკუთარ ხელსაწყოებსა და მასალებს (მაგ. კომპიუტერს).
  2. უზრუნველყოს სამუშაო ინსტრუმენტებით, მათ შორის დისტანციური სამუშაოებისთვის საჭირო ტექნიკური აღჭურვილობის მონტაჟით, ან აანაზღაუროს მომსახურების, ექსპლუატაციისა და ტექნიკური მომსახურების უზრუნველყოფის ხარჯი, მათ შორის დისტანციური სამუშაოებისთვის საჭირო ტექნიკური აღჭურვილობის, ასევე ელექტროენერგიისა და საჭირო სატელეკომუნიკაციო მომსახურების ხარჯები,
  3. დაფაროს დისტანციური სამუშაოს შესრულებასთან დაკავშირებული სხვა ხარჯები, თუ ასეთი ვალდებულება მითითებულია ხელშეკრულებაში (პროფკავშირებთან დადებულში) ან რეგულაციებში (ხელშეკრულების ან რეგულაციების არარსებობის შემთხვევაში – დასაქმებულთან დადებულ შეთანხმებაში),
  4. მიაწოდოს დისტანციურ თანამშრომელს ამ სამუშაოს შესასრულებლად საჭირო სასწავლო და ტექნიკური დახმარება, 
  5. უზრუნველყოს დისტანციური თანამშრომელის სამუშაო ადგილის ტერიტორიის გამოყენება, დაკავშირება სხვა თანამშრომლებთან და დამსაქმებლის შენობების და ობიექტებს, ასევე კომპანიის სოციალური ობიექტების და სოციალური აქტივობების გამოყენება (ყველა დასაქმებულისთვის მიღებული პირობებით).

სამართლებრივი საფუძვლები:
1974 წლის 26 ივნისის შრომის კოდექსი მუხ. 6724 (2023 წ. საკ.მაც. პუნქ. 1465, 2024 წ. პუნქ. 878, 1222).

ინფორმაცია მიმდინარე თარიღის მდგომარეობით: .

პორტალის სარედაქციო ჯგუფი ზრუნავს, რომ წარმოდგენილი შინაარსი შეესაბამებოდეს კანონს, იყოს განახლებული (გამოქვეყნების თარიღისთვის, რომელიც მითითებულია თითოეულ ქვეგვერდზე) და სასარგებლო მომხმარებლებისთვის.

გაფრთხილებთ, რომ პორტალზე განთავსებული კონტენტი მხოლოდ და მხოლოდ ზოგადად წარმოაჩენს წამოჭრილი საკითხების არსს. ის არ წარმოადგენენ რჩევებს ან სამართლებრივ მოსაზრებებს და არ უნდა წარმოადგენდეს კონკრეტული სამართლებრივი პრობლემების გადაჭრის შესახებ გადაწყვეტილებების ერთადერთ საფუძველს. ინდივიდუალური იურიდიული დახმარების მისაღებად აუცილებელია კონსულტაციის მიღება კვალიფიციურ სუბიექტებისგან.

Scroll to Top