Մի քանի տարի է, ինչ Լեհաստանում գործում է օրենքում նշված կիրակի և տոնական օրերին առևտուրը սահմանափակող օրենքը, դրանք են ՝
- Հունվարի 1 – Նոր տարի,
- Հունվարի 6 – Երեք արքաների տոն,
- Զատկի առաջին օրը,
- Զատկի երկրորդ օրը,
- Մայիսի 1 – Ազգային տոն,
- Մայիսի 3 – Մայիսի երեքի ազգային տոն,
- Կանաչ տոների առաջին օրը,
- Քրիստոսի մարմնի օր,
- Օգոստոսի 15 – Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի վերափոխման տոնը
- Նոյեմբերի 1 – Բոլոր սրբերի օրը,
- Նոյեմբերի 11 – Անկախության տոնը,
- Դեկտեմբերի 25 – Սուրբ Ծննդյան առաջին օրը,
- 26 դեկտեմբերի – Սուրբ Ծննդյան երկրորդ օրը
- Դեկտեմբերի 24,
- Զատկի առաջին օրվան անմիջապես նախորդող շաբաթ օրը
Առևտրի սահմանափակումը նշանակում է, որ կիրակի և նշված օրերին չի թույլատրվում իրականացնել առևտրային գործունեություն, բացառությամբ օրենքում նշված հաստատությունների (ներառյալ բենզալցակայանները, դեղատները, հացաբուլկեղենի կետերը, փոստային բաժանմունքները, պաղպաղակի սրահները, հուշանվերների առևտուրը):
Օրենքի 6-րդ հոդ․ չթվարկված վայրերում առևտրի արգելքը չի տարածվում ֆիզիկական անձի կողմից անձամբ իրականացվող առևտրի վրա (ով չի կարող աշխատողներին կամ քաղաքացիաիրավական պայմանագրերով գործունեություն իրականացնող անձանց աշխատանքի ընդունել կիրակի օրերին): Օրենքով սահմանված արգելքների խախտումը պատժվում է տուգանքով:
Միևնույն ժամանակ, օրենքում նշվում են տարվա մեջ մի քանի կիրակի օրեր, երբ առևտուրը չի սահմանափակվում (այն ենթակա չէ օրենքով սահմանված արգելքների):
Իրավական հիմք՝
«Կիրակի և տոնական օրերին և որոշակի այլ օրերին առևտուրը սահմանափակելու մասին» 2018 թվականի հունվարի 10 — ի ՕՐԵՆՔԸ (մ․տ․ Օր․ Ժ․ առ 2024 թ.,
ետ 449)
1951 թվականի հունվարի 18 — ի ՕՐԵՆՔԸ “Հանգստյան օրերի մասին”, մ․տ․ Օր․ Ժ․ առ 2020 թ․ կետ․ 1920։
Տեղեկատվությունն ակտուալ է ըստ՝ դրությամբ:
Պորտալի խմբագրական թիմը գործադրում է բոլոր ջանքերը, որպեսզի ներկայացված բովանդակությունը համապատասխանի օրենքին, լինի արդիական (հրապարակման ամսաթվի դրությամբ՝ նշված յուրաքանչյուր ենթաէջում) և օգտակար օգտատերերի համար: Վերապահում ենք, որ կայքում տեղադրված բովանդակությունը միայն տեղեկատվական նպատակներով է և միայն ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է բարձրացված հարցերի էությունը: Դրանք առանձին դեպքերում իրավական խորհրդատվություն կամ կարծիք չեն հանդիսանում և չպետք է լինեն միակ հիմքը կոնկրետ իրավական խնդիրների լուծման վերաբերյալ որոշումների համար: Անհատական իրավաբանական օգնություն ստանալու համար անհրաժեշտ է խորհրդատվություն ստանալ որակավորված անձանցից: