Բնակարանի, տան կամ այլ անշարժ գույքի ձեռքբերում

Անշարժ գույքի հետ կապված գործարքների համար լեհական իրավական կարգավորումները պահանջում են նոտարական ակտի ձև ՝ անվավերության սպառնալիքով (ինչպես լեհերից, այնպես էլ օտարերկրացիներից): Դա նշանակում է, որ ցանկացած համաձայնագիր, որը հանգեցնում է սեփականության իրավունքի փոփոխության, կնքվում է նոտարի կողմից: Նոտարը ստուգում է անշարժ գույքին վերաբերող փաստաթղթերը (հիմնականում նրա հողային և հիփոթեքային ռեգիստրը, ինչպես նաև անշարժ գույքի սեփականատիրոջ կողմից ձեռք բերված և ներկայացված այլ փաստաթղթերը, օրինակ՝ հողային ռեգիստրից քաղվածք և տեղեկանք, հարկային պարտքի բացակայության մասին) և կազմում պայմանագրի նախագիծ, որը կողմերը կնքում են նրա ներկայությամբ՝ նոտարական ակտի տեսքով: Օտարերկրացիների կողմից Լեհաստանում անշարժ գույքի ձեռքբերումը կարգավորվում է առանձին օրենքով ։ Օրենքի դրույթների խախտմամբ կատարված գործողությունն առոչինչ է: Որպես կանոն, Լեհաստանում անշարժ գույք ձեռք բերելու համար օտարերկրացին պետք է թույլտվություն ստանա Ներքին գործերի և վարչակազմի նախարարից: 

Իրավական հիմք՝
 «Օտարերկրացիների կողմից անշարժ գույք ձեռք բերելու մասին» 1920 թ. մարտի 24 — ի օրենքը (մ․տ․ Օր․ Ժ․ առ 2017 թ., կետ 2278)։ 

Սույն օրենքի իմաստով օտարերկրացին դա․

  • ֆիզիկական անձ է, որը չունի Լեհաստանի քաղաքացիություն
  • իրավաբանական անձ, որի նստավայրը արտերկրում է
  • Լեհաստանի քաղաքացիություն չունեցող՝ իրավաբանական անձ չհանդիսացող անձանց ընկերություն, որոնք Լեհաստանում չունեն նստավայր, որի նստավայրը արտասահմանում և ստեղծվել է օտարերկրյա պետությունների օրենսդրությանը համապատասխան
  • իրավաբանական անձ և իրավաբանական անձ չհանդիսացող առևտրային ընկերությունը, որն ունի իր գրանցված գրասենյակը Լեհաստանի տարածքում, որն ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն վերահսկվում է օտարերկրացիներ հանդիսացող անձանց կամ ընկերությունների կողմից:

Իրավական հիմք՝
Հոդ․ 1 պարբ․ 2, «Օտարերկրացիների կողմից անշարժ գույք ձեռք բերելու մասին» 1920 թ. մարտի 24 — ի օրենք (մ․տ ․ Օր ․ Ժ․ առ 2017 թ., կետ 2278)։ 

 Թույլտվություն ստանալու պարտավորությունը չի տարածվում ԵՏՄ պետությունների և Շվեյցարիայի քաղաքացիների վրա: Թույլտվություն ստանալու պայմանները ՝

  • օտարերկրացու կողմից անշարժ գույքի ձեռքբերումը վտանգ չի ներկայացնի պաշտպանության, պետական անվտանգության կամ հասարակական կարգի համար
  • ձեռքբերումը չի հակասում սոցիալական քաղաքականության և հանրային առողջության նկատառումներին
  • առկա են հանգամանքներ, որոնք հաստատում են օտարերկրացու կապերը Լեհաստանի հետ:

Լեհաստանի հետ կապերի հաստատումը կարող է լինել (օրինակ)՝

  1. լեհական ազգություն կամ լեհական ծագում ունենալը,
  2. ամուսնության գրանցում Լեհաստանի Հանրապետության քաղաքացու հետ,
  3. կացության թույլտվության առկայություն ՝
    • ժամանակավոր կացության, բացառությամբ թույլտվության՝ Լեհաստանի Հանրապետությունում կարճատև մնալը հիմնավորող հանգամանքների դեպքում և մարդկանց թրաֆիքինգի զոհերի կացության թույլտվությունները (հոդ․ 181 պարբ․ 1 և հոդ․ 176, 2013 թ․ դեկտեմբերի 12 — ի «Օտարերկրացիների մասին» օրենք (մ․տ ․ Օր ․ Ժ․ առ 2024 թ., կետ 769) կամ
    • մշտական կացության կամ
    • Եվրամիության երկարաժամկետ ռեզիդենտի,
  4. անդամակցություն օտարերկրացիների կողմից ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն վերահսկվող ձեռնարկատերերի կառավարման մարմնին
  5. Լեհաստանի Հանրապետության տարածքում տնտեսական կամ գյուղատնտեսական գործունեություն իրականացնելը ՝ համաձայն լեհական օրենսդրության դրույթների:

Իրավական հիմք՝
Հոդ․ 1ա պարբ ․ 2, «Օտարերկրացիների կողմից անշարժ գույք ձեռք բերելու մասին» 1920 թ. մարտի 24 — ի օրենք (մ․տ ․ Օր ․ Ժ․ առ 2017 թ., կետ 2278)։ Հոդ․ 181 պարբ․ 1 և հոդ․ 176, 2013 թ․ դեկտեմբերի 12 — ի «Օտարերկրացիների մասին» օրենք (մ․տ ․ Օր ․ Ժ․ առ 2024 թ., կետ 769, 1222, 1688). 

Թույլտվություն ստանալու պարտականությունից ազատվում են հետևյալները (ուշադրությու՛ն, առանց թույլտվության պայմանը չի տարածվում սահմանամերձ գոտում գտնվող անշարժ գույքի և 1 հա — ից ավելի տարածքի գյուղատնտեսական նշանակության հողերի վրա).

  1. անկախ բնակելի տարածքների ձեռքբերում ՝ “Տարածքի սեփականության իրավունքի մասին” 1994 թվականի հունիսի 24 — ի օրենքի իմաստով,
    • անկախ առևտրային տարածքների գնում ավտոտնակի օգտագործման կամ այդպիսի տարածքներում մասնաբաժին, եթե դա կապված է գնորդի կամ սեփականատիրոջ բնակարանային կարիքների բավարարման կամ անկախ բնակելի տարածքների հետ,
  2. անշարժ գույքի գնում այն օտարերկրացու կողմից, ով առնվազն 5 տարի Լեհաստանի Հանրապետության տարածքում է բնակվում մշտական բնակության թույլտվություն կամ Եվրոպական Միության երկարաժամկետ ռեզիդենտի կացության թույլտվություն ստանալու օրվանից;
  3. օտարերկրացու կողմից, ով Լեհաստանի քաղաքացու ամուսինն է և բնակվում է Լեհաստանի Հանրապետությունում առնվազն 2 տարի՝ նրան մշտական կացության թույլտվություն կամ Եվրոպական միության երկարաժամկետ ռեզիդենտի կացության թույլտվություն տրամադրելու օրվանից, որը, ձեռքբերման արդյունքում կկազմի ամուսինների կանոնադրական համատեղ սեփականությունը;
  4. անշարժ գույքի ձեռքբերում օտարերկրացու կողմից, եթե ձեռքբերման օրը նա իրավունք ունի օրենքով սահմանված ժառանգություն ստանալու անշարժ գույք վաճառողից, իսկ անշարժ գույքի վաճառողը եղել է դրա սեփականատերը կամ հավերժ ուզուֆրուկտատուրը առնվազն 5 տարի;
  5. օտարերկրացիների կողմից ուղղակի կամ անուղղակիորեն վերահսկվող իրավաբանական անձի կամ առևտրային ընկերության կողմից կանոնադրական նպատակներով չկառուցապատված անշարժ գույքի ձեռքբերում, որի ընդհանուր մակերեսը ամբողջ երկրում չի գերազանցում 0,4 հա քաղաքային բնակավայրերը;
  6. անշարժ գույքի ձեռքբերում օտարերկրացու կողմից, որը հանդիսանում է բանկ և միաժամանակ գրավառու՝ կատարողական վարույթում անարդյունավետ աճուրդի արդյունքում անշարժ գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքը ստանձնելու ընթացքում.
  7. Լեհաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող առևտրային ընկերության բաժնետոմսերի կամ բաժնետոմսերի օտարերկրացիների կողմից ուղղակիորեն կամ անուղղակի վերահսկվող իրավաբանական անձ հանդիսացող բանկի կողմից ձեռք բերելը կամ տիրանալը, ինչպես նաև բաժնետոմսերի հետ կապված ցանկացած այլ իրավական գործողություն պահանջում է ներքին գործերի նախարարի համաձայնությունը, եթե արդյունքում Լեհաստանի Հանրապետության տարածքում անշարժ գույքի սեփականատեր կամ մշտական շահառու ընկերությունը դառնում է վերահսկվող ընկերություն, այդ բանկի կողմից իրականացված բանկային գործունեությունից բխող պահանջների հետապնդման հետ կապված:

Չի պահանջվում թույլտվություն ստանալ այն օտարերկրացիների կողմից, ովքեր հանդիսանում են Եվրոպական տնտեսական տարածքի կամ Շվեյցարիայի Համադաշնության Համաձայնագրի կողմ հանդիսացող երկրների քաղաքացիներ կամ ձեռնարկատերեր: 

Իրավական հիմք՝
Հոդ․ 8 պարբ․ 1 և 3, «Օտարերկրացիների կողմից անշարժ գույք ձեռք բերելու մասին» 1920 թ. մարտի 24 — ի օրենք (մ․տ ․ Օր ․ Ժ․ առ 2017 թ., կետ 2278)։

Տեղեկատվությունն ակտուալ է ըստ՝ դրությամբ:

Պորտալի խմբագրական թիմը գործադրում է բոլոր ջանքերը, որպեսզի ներկայացված բովանդակությունը համապատասխանի օրենքին, լինի արդիական (հրապարակման ամսաթվի դրությամբ՝ նշված յուրաքանչյուր ենթաէջում) և օգտակար օգտատերերի համար:

Վերապահում ենք, որ կայքում տեղադրված բովանդակությունը միայն տեղեկատվական նպատակներով է և միայն ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է բարձրացված հարցերի էությունը: Դրանք առանձին դեպքերում իրավական խորհրդատվություն կամ կարծիք չեն հանդիսանում և չպետք է լինեն միակ հիմքը կոնկրետ իրավական խնդիրների լուծման վերաբերյալ որոշումների համար: Անհատական իրավաբանական օգնություն ստանալու համար անհրաժեշտ է խորհրդատվություն ստանալ որակավորված անձանցից:

Scroll to Top